AH KÖYÜM AH

03.01.2019


AH KÖYÜM AH

Çocukken ordaydım,toprağında oynadım.
Meyvelerin yedim ,tatlarına doymadım.
Irmak göleğine beyaz donla atladım.
Yaban ellerinden bezdim sana doymadım.

Yayla evlerini teker ,teker dolandım..
Kavalların çalıp hoyratların söyledim.
Ben adım adım dolaştım çevre köylerin.
Yaz boyunca gezdim amma doymadım.

Navruzlar toplayıp nice demetler yaptım.
Kengerini yiyip dipten kazıp kanattım..
Toplayıp sakızın dostlarıma dağıttım.
Her köşene şiir yazdım asla doymadım.

Yarım asırdır köyümden ayrı yaşadım.
Birkaç yazdır gidip gelmelere başladım.
Her dönüşte yine ora aktı göz yaşım.
Şimdi anladım ben sana hâlâ doymadım:

Bağırsak dereden geçer bizim yolumuz. 
O köyde verildi bizim çelik suyumumuz.
Biz uzakta olsakta ora öz yurdumuz.
Ben işte böyle güzel bir yurda doymadım..

Sularbaşı köye aha burdan gidilir.
Bir dikili ağaç görsem içim ezilir.
O ağaç ruhunda gör ne sırlar gizlidir.
Yorulup gölgende oturmaya doymadım..

Seneler geçtikçe,yükleniyor özlemler.
Her bahar yaklaşınca köy gözümde tüter.
Nedek gardaş,gursak gavurgasını ister.
Köyüm bağların değil,dağ,taşa doymadım.

Kışınla üşüyüp yağmurunla ıslandım.
Senin her halini sevip çokca hoşlandım.
Sana geri dönem derken hayli yaşlandım.
Beraber yaşadığım eş,dosta doymadım.!

Özpınar yine gözeden çağlar gidersin.
Gece rüyalara girip uykum bölersin.
Kalbimde sanki kara kovandan peteksin.
Senden aldığım o lezzet tada doymadım.!!

Süleyman Özpınar​.
15.11. 2015 .Pazar. 




Bu şiirin her türlü telif hakkı kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin almadan kopyalanması 5846 sayılı fikir ve sanat eserleri yasasına göre suçtur.