İĞDELER

22.12.2017


İĞDELER

Şu iğde çiçeklerini görünce,
Kokusunu genzimde hissettim.
Resimde olsa,sanki gerçekmiş gibi.
Derin derin içime çektim.
Çünkü o iğde kokusu arasında,
Gürün'ün kokusuda var.
Daha mazıkıranı geçince,
Yoncalık rampasını otobüs sarınca.
Ta oralarda karşılar iğde kokusu.
Açılmış hepisi yıldız misali.
Yapraklar tozlu gri'ye doğru.
Aman Allahım o ne hoş koku?.
Yol kenarları,bahçe etrafları.
Her taraf iğde ağaçları.
Devam edersin merkeze kadar.
O güzel kokuyu alanlar
Yoldan geçerken arabalar.
Hemen sağa doğru yanaşır dururlar.
İğdeden bir ufacık dal kırar.
Arabanın ön camına yaslar.
Araba misler gibi kokar.
O kokuyu alanlar.
İlk işleri aracındaki suni kokuları kaldırıp atar.
O attığı kokuların ne kadar iğrenç olduğunu.
İğde kokusunu kokladıktan sonra anlar...

Şair : Süleyman Özpınar.
20 Kasım 2014 Perşembe.




Bu şiirin her türlü telif hakkı kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin almadan kopyalanması 5846 sayılı fikir ve sanat eserleri yasasına göre suçtur.