YOK ARTIK KALMADI

28.10.2016


YOK ARTIK KALMADI

Biz köydeyken kışın gelmesini beklerdik.
Kar yağınca balık sepetleri örerdik.
Balıkların girişi kolay,
Ama çıkışları zor olan bir düzenekti
Giren içinde kalır
İşte o zaman bizim ızgara hazır.

Bu sepetleri yumuşak bir bitkiden yapardık
Adınada bük derdik.
Bodur bir ağaç türü
Bitirince,İçine bir takım balık yemleri,
Birde kocaman daş koyardık.
Suyun derin ve durgun yerine basıp,
Birde iple en yakın ağaca bağlardık.

Sabaha kadar içi balıklarla dolardı.
Bizde kendimize bir güzel,
Balık ziyafeti çekerdik

O zamanlar çoook balık vardı
Her şeyde bereket vardı,
İnsanlık vardı,
Hasiyet şeref vardı,
Sevgi, saygı, dostluk vardı,
Komşuluk vardı,
Komşular arası dayanışma vardı
Birinin başı sıkışınca,
Darda kalınca,
Onun yanında beraberce,
Koşmak vardı.
Ne yazıkki şimdi
Ne o balıklar kaldı
Nede o insanlar
Hiçmi hiç birinden,
Eser kalmadı.

28 Ekim 2014
Şair:Süleyman Özpınar.




Bu şiirin her türlü telif hakkı kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin almadan kopyalanması 5846 sayılı fikir ve sanat eserleri yasasına göre suçtur.